Poukładane życie Kornelii

„Może człowiek na starość dziecinnieje. A może właśnie wraca do dzieciństwa świadomie, bo wtedy zauważał takie właśnie drobiazgi jak pszczoły przylatujące do kwitnących jabłonek czy wróble wyjadające ziarno z wielkich słoneczników”.

Książka: Apetyt na życie. Kornelia od serca, Renata Czarnecka

Gatunek: Powieść obyczajowa

Wydawnictwo: Axis Mundi

Atmosfera: słodko-gorzka, refleksyjna

Złożoność akcji: 🔷  (prosta przewidywalna fabuła)

Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (5/10) (plus za dojrzałą bohaterkę, minus za drętwe dialogi, które nie sprawiają przyjemności)

Renatę Czarnecką znałam wcześniej z powieści historycznych. Urzekły mnie swoją fabułą, tym, że mogłam się przenieść w czasy Elżbiety Łokietkówny czy Bony Sforzy. Teraz pisarka wyszła do czytelnika z nowym cyklem, tym razem obyczajowym zatytułowanym „Apetyt na życie”. Sięgnęłam po książki z wielką ciekawością, bo jakżeby inaczej, kiedy widzi się nazwisko lubianego autora.

Kornelia po śmierci męża za namową córek sprzedała dom z ogrodem i przeniosła się do mieszkania w bloku na pierwszym piętrze. Wiodła spokojny żywot z dnia na dzień, wyczekując odwiedzin córek, wspominając poprzedni dom, męża i swoją utraconą młodość. Życie Kornelii nie huczy od fajerwerków, jest spokojne i stabilne. Kobieta wszystko robi na własnych zasadach, we własnym tempie i to jej sprawia ogromną radość. Kiedy chce, szydełkuje, spaceruje, czyta książki, piecze ciasto czy idzie do kościoła. Nic nie robi z przymusu ani w biegu, zerkając na zegarek. To zadowolona, miła emerytowana bibliotekarka, żyjąca w zgodzie ze sobą i z dobrym słowem dla każdego. I tak dzień w dzień...

„Kornelia od serca” to pierwszy tom z cyklu „Apetyt na życie”. Pomysł był bardzo ciekawy i spodobało mi się, że trafiłam na kolejną książkę, w której główna bohaterka to seniorka, choć sama Kornelia tego określenia nie lubi. W obecnych czasach, w których daje po oczach blichtr, rozwydrzone singielki, wymuskane celebrytki, smukłe i wyrzeźbione influencerki pojawienie się kobiety po osiemdziesiątce sprawia, że na czytelnika spływa pewien rodzaj ulgi i czuje on, że spokojnie może zwolnić tempo. Niestety wykonanie już mnie trochę zawiodło, zamiast dodatkowo oczarować. Renata Czarnecka napisała tyleż ciekawą powieść, co chwilami bardzo nudną i nużącą. Język, którym się posługiwała, pasował idealnie do powieści historycznych jednak w zwykłej obyczajówce sformułowania w stylu „Kornelia wróciła kontenta” pasowały mi jak wół do karety. Sztuczne, toporne i drętwe były też dialogi. Ciekawiej robiło się w momentach, w których emerytowana bibliotekarka komentowała wydarzenia wokół siebie. Trafne spostrzeżenia dotyczące wielu aspektów życia to duży plus tej opowieści. Społeczna izolacja, narastająca frustracja i agresja, wieczny pośpiech i brak czasu na zwykły uśmiech dla drugiego człowieka. Na przykładzie zaś sprawowanej nad nią opieki dwóch córek autorka idealnie odzwierciedliła odmienne postrzeganie codzienności i rutyny: to, co dla jej córek było męczące, jej dodawało wigoru, co dla nich nudne, dla niej urocze, cenne i komfortowe. Mimo starań najbliżsi nie zawsze są w stanie odgadnąć, co jest najlepsze dla drugiej osoby i trzeba zrozumieć, że nie dla wszystkich miło spędzony czas oznacza to samo. Na przykładzie Kornelii uwypukla się, że warto uszanować czyjeś granice i strefę komfortu, a nadmierna troska może przynieść więcej szkody niż pożytku. Czasem zamiast sztucznego wymyślania rozrywek lepszy jest święty spokój i własny fotel. Zakończenie mnie bardzo zaskoczyło i porządnie ścisnęło za serce, jednak w całej krótkiej, bo zaledwie ponaddwustu stronicowej historii nie było tej emocjonalnej głębi, na którą się nastawiłam. Owszem, parę razy można się było zadumać i spojrzeć inaczej na siebie i otoczenie, ale to było zbyt mało w stosunku do moich oczekiwań. Może one były po prostu zbyt wygórowane? „Kornelia od serca” to prosta powieść, która jest idealna na jedno popołudnie z kawą i ulubionym przysmakiem. Bo z życia trzeba korzystać – jak pokazała Kornelia – na każdym jego etapie.

„Do życia potrzeba emocji, to one nas napędzają i dają siłę”.

 

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Wydawnictwu Axis Mundi

Na Bonito do fotela i kawy:

Świata jest za dużo do kupienia na Bonito

Powracam od innych do kupienia na Bonito

Bezimienny. Tom 5. Wyższa konieczność do kupienia na Bonito

Jestem jesieniarą  do kupienia na Bonito