Książkowy Las Anki

„Depresja nie jest oznaką słabości. To często występujące schorzenie, które może być naprawdę poważne. Dotyka osoby w różnym wieku i czasami bywa poprzedzone okresami stanów lękowych i strachu”. Książka: Jak pokonać depresję , Jan Marsh Gatunek: Poradnik, psychologia Wydawnictwo: RM Atmosfera: dodająca otuchy Złożoność akcji: 🔷 🔷 (przejrzysta i konkretna ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (6/10) (dobra i rzetelna) Depresja. Jedno słowo, a oznacza mnóstwo cierpienia zarówno dla samego chorego, jak i dla otoczenia. Tak jak rak rozwija się podstępnie, po cichu i ujawnia w najmniej odpowiednim momencie. O tej chorobie jednak nie jest aż tak głośno, jak o innych. Osoby nią dotknięte często czują wstyd lub zażenowanie i boją się poprosić o pomoc. Z roku na rok schorzenie to zbiera potężniejsze żniwo. Coraz więcej osób na nią zapada z różnych przyczyn: ekonomicznych, rodzinnych, zawodowych, życia w silnym stresie, bycia świadkiem lub ofiarą przemocy, przez uczucie dotkliwej poraż...

„Ile chorych fikcyjnych historii przerobionych w powieści ma źródło w prawdziwych wydarzeniach? Ile tajemnych spowiedzi spisanych na kartach książek jest formą terapii autora, a czytelnicy nie mają o tym pojęcia?”. Książka: Kocham, mama , Iliana Xander Gatunek: Thriller psychologiczny Wydawnictwo: Filia Atmosfera: mroczna, słodko-gorzka Złożoność akcji: 🔷 🔷 🔷 (lekka i wciągająca, ale czasem przewidywalna i mało realna ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲   (6/10) (solidna rozrywka, która traci przy dłuższej analizie) Częściej zaczynam sięgać po literaturę z innych gatunków niż thriller czy kryminał, by się od nich trochę wyzwolić, odpocząć i spojrzeć z dystansu. Są to moje ukochane pozycje czytelnicze, po które sięgam nagminnie i praktycznie nie robię sobie między nimi żadnych przerw. To już chyba można nazwać uzależnieniem. Czasem historie właśnie mogą przez to tracić, bo skoro sporo tego typu książek przeczytałam, to coraz trudniej autorom jest mnie zas...

Rozpisywać się nie będę, bo mam wrażenie, że poszłam spać wieczorem 1 kwietnia, a obudziłam się rano 1 maja. Miesiąc zleciał błyskawicznie i w większości bez przykrych wydarzeń. Po prostu płynął rutynowo: praca, zakupy, przygotowywanie posiłków, sprzątanie, spacery, treningi, czytanie, układanie puzzli i wyklejanie mozaiki. Nawet święta przemknęły bez echa, może i dlatego, że pogoda nie dopisała. Jednak znalazłam znacznie więcej czasu na spacery, więc z ilości zdjęć jestem zadowolona. Miałam nawet zagwozdkę, które wybrać, żeby nie przytłoczyć Was ilością i nie zanudzić. W kadr wpadł mi nawet samiec sarny. Dumny, pięknie umaszczony. Nie mogłam od niego oderwać wzroku. Chciałam Wam również podziękować za cenne wsparcie. Głosowanie trwa aż do 28 maja i na chwilę obecną mam dość dużą szansę przejść do kolejnego etapu.  Dziękuję!

Ostatnio robiąc porządki w folderach pozapisywanych na komputerze, uświadomiłam sobie, ile mam zdjęć ułożonych puzzlowych wzorów. Życia mi nie starczy, by je wszystkie Wam pokazać, szczególnie że wciąż dochodzą nowe… Zdecydowałam więc, że w jednym poście będę pokazywać od razu kilka wzorów, które są, choć troszkę zbliżone tematycznie. Ta publikacja będzie nosiła tytuł „Wiosna”. Wszystko dookoła budzi się do życia, rozkwita i rośnie, więc niech kwiatowe wzory będą motywem tego majowego postu. Udanej Majówki!

„Oboje mieli możliwość zniszczyć siebie nawzajem, ale był pewien haczyk. Jeśli jedno ujawni tajemnicę drugiego… koniec końców zniszczą również samych siebie”. Książka: Mąż i żona , K.L. Slater Gatunek: Thriller psychologiczny Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Atmosfera: rozmyta, rozczarowująca Złożoność akcji: 🔷 🔷 (prosto i przewidywalnie ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (5/10) (bez głębi, przeczytać-zapomnieć) Lubię zagłębiać się w pozornie łatwe historie, które z biegiem fabuły ukazują powoli drugie dno i nic, co się wcześniej wydawało, nie jest prawdziwym obrazem. Zawsze mnie cieszy, kiedy akcja rozgrywa się w zaciszu czterech ścian, które znają każdą rodzinną tajemnicę, a mieszkańcy domu rozgrywają własne szachowe partie. Na thriller K.L. Slater skusiłam się właśnie z tego powodu: zawiłe relacje, toksyczne układy i misternie pleciona sieć tajemnic – czego można chcieć więcej? Podczas lektury okazało się, że sporo… Parker i Luna to pozornie udane małżeństwo z m...

„Jestem specjalistką w dziedzinie mimiki. Moim zadaniem jest analiza między innymi drobnych i z zasady mimowolnych zmian wyrazu twarzy, co pozwala stwierdzić pojawienie się ukrytych emocji. Na przykład niekontrolowane przez pana drgnięcie lewej brwi, wyzwolone przez boczną część sterowanego w pierwszym rzędzie limbicznie mięśnia czołowego, mówi mi niewerbalnie, że jest pan sceptyczny wobec tego, co mówię”. Książka: Mimika , Sebastian Fitzek Gatunek: Thriller psychologiczny Wydawnictwo: Albatros Atmosfera: duszna, niepokojąca, klaustrofobiczna Złożoność akcji: 🔷 🔷 🔷 🔷 🔷 (wielowarstwowa intryga, gdzie granica między kłamstwem a prawdą prawie zanika ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (8/10) (mistrzowska analiza ludzkiej natury, zakończenie, które wbija w fotel) Po książki niemieckich autorów sięgam z taką samą chęcią jak po skandynawskich czy polskich. Uwielbiam twórczość Nele Neuhaus, Charlotte Link czy właśnie Sebastiana Fitzka. Mogę się poszczyci...

„Siedemnaście lat przyglądania się sprawom pod każdym kątem, spiskowania i rozstawiania figur na szachownicy. Myślisz, że zostawiłaby cokolwiek przypadkowi?”. Książka: Gwiezdny pył we krwi , Laura Sebastian Gatunek: Fantasy Wydawnictwo: Zysk i S-ka Atmosfera: mroczna, duszna Złożoność akcji: 🔷 🔷 🔷 🔷 (wielowarstwowa intryga, gdzie każde słowo i gest mają ogromne znaczenie ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (8/10) (głębia psychologiczna, gęsty klimat i magia płynąca z gwiazd) Laura Sebastian długo kazała czekać czytelnikom na kontynuację cyklu „Korona z kości”. Zakończenie pierwszej części tak mnie zaskoczyło, zszokowało i wbiło w fotel, że okres oczekiwania na możliwość poznania dalszych losów sióstr stawał się powoli udręką. W końcu jednak II tom trafił w moje ręce. Przebiegła Cesarzowa Margaraux niepodzielnie i bezwzględnie włada Bessemią. Od dawna jednak marzyła, by być władczynią całego kontynentu Vesterii. Swoje trzy córki wychowała i wyszkolił...

„Mam poszlaki pochodzące z wierszy i notatek Norwida… Takiego jednego polskiego poety… Że Chopin mógł napisać pewną kompozycję. Dla kobiety… Ta kompozycja zaginęła. Być może walc”. Książka: Dobrowolski i nuty Fryderyka , Artur Pacuła Gatunek: Literatura przygodowa Wydawnictwo: Selfpublishing Atmosfera: inteligentna przygoda Złożoność akcji: 🔷 🔷 🔷 (wątki techniczne budowy mostu i muzyczne śledztwo splatają się w angażujący sposób ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (7/10) (odświeżająca odskocznia serwująca solidną dawkę humoru i ciekawostek) Powieści przygodowe z historycznym zacięciem są dla mnie całkiem przyjemną odskocznią od lektur, po które sięgam codziennie. Kojarzą mi się z lekkością, pewną swobodą, a historyczne anegdoty i ciekawostki są świetnym odpoczynkiem od mroków i krwi znanych z cięższych gatunków. Artur Pacuła już niejedną lekturą potwierdził, że dobrze się czuje w takiej literackiej konwencji, a przy tym ja jako czytelnik też się świetnie ...

„Otacza mnie cisza, która nie jest jak ciepły koc, ale jak duszący całun niosący ze sobą poczucie nieuchronnej zagłady”. Książka: Obsesja , B.A. Paris Gatunek: Thriller psychologiczny Wydawnictwo: Albatros Atmosfera: klaustrofobiczna i mroczna Złożoność akcji: 🔷 🔷 🔷 (dość przewidywalna) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (6/10) (solidna, ale bez zachwytu) B.A. Paris to mistrzyni thrillerów psychologicznych, w których pod płaszczem normalności zawsze kryje się coś klaustrofobicznego, niepokojącego i trochę pokręconego. Jej najnowszą powieść wzięłam do ręki licząc na to, że znów otoczy mnie gęsta atmosfera tajemnicy i niepewności. Niestety tym razem się przeliczyłam. Nell Masters to kobieta po przejściach. Pod płaszczykiem profesjonalizmu i pełnego zaangażowania w pracę ukrywa samotne życie z wyboru. Sama dla siebie jest najsurowszym sędzią – w przeszłości zrobiła coś, co do tej pory rezonuje nie tylko w jej życiu, ale też i w życiu wielu innych osób. Nell wybi...

Marzec minął mi błyskawicznie, ale na szczęście bardzo przyjemnie. Nie dość, że często pojawiała się już wiosenna aura, co po zimowej stagnacji już samo w sobie radowało duszę, to jeszcze miesiąc ten był dla mnie pełen nowych doświadczeń. Mogłabym to nazwać mało poetycko, ale dosadnie moim „wyjściem z kokonu”. Jako introwertyk nie lubię wyróżniać się na tle innych, nie przepadam za przebywaniem wśród ludzi – tylko tyle ile muszę i zmykam do domowego zacisza. A w marcu nie dość, że „cała Polska” mogła usłyszeć mój głos na radiowej antenie, to jeszcze z własnej, nieprzymuszonej woli, choć z wielkim stresem, udałam się na Kongres Kobiet, który odbywał się w mojej gminie. Oba niecodzienne wydarzenia miały na mnie bardzo dobry wpływ i muszę „z obrzydzeniem” przyznać, że dobrze jest czasem się przemóc i wyjść poza strefę komfortu. Zostałam przyjęta do Klubu Pożeraczy Książek RMF Classic. Na antenie podczas audycji na żywo mogłam powiedzieć parę słów o książce, która na mnie zrobiła ostatnio ...