Książkowy Las Anki

„Za pomocą jedzenia można opowiadać historie. Nie tylko o kuchni czy składnikach. Da się tworzyć całe życiorysy – ludzi, którzy te dania przyrządzali, zmieniali z biegiem lat, czynili własnymi. Zostawienie po sobie przepisu to sposób, by być zapamiętanym, smakowanym i kochanym nawet po śmierci. Sposób, by żyć wiecznie”. Książka: Posmak , Daria Lavelle Gatunek: Literatura obyczajowa Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Atmosfera: refleksyjna, aromatyczna Złożoność akcji: 🔷 🔷🔷 ( nieszablonowa fabuła z elementami realizmu magicznego ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲   (6/10) (udany debiut z ważnym przesłaniem) Podejrzewam, że nie tylko ja tak mam – bardzo często konkretny dźwięk, kolor, zapach czy smak przypomina mi o jakiejś sytuacji czy miejscu, a najczęściej o osobie. To niesamowite, że smak lodów jagodowych kojarzy mi się z nadmorską promenadą, a ryba po grecku z dziadkiem od strony mamy i świętami. Wyobraźnia zaczyna wtedy działać na pełnych obrotach, a wsp...

„Miała jasno oświetloną ścieżkę, a teraz znalazła się w ciemności. Straciła nie tylko Deana. Straciła osobę, którą myślała, że była, i osobę, którą miała zamiar się stać”. Książka: Pola makowe , Nikki Erlick Gatunek: Literatura obyczajowa/ piękna Wydawnictwo: Znak Literanova Atmosfera: refleksyjna, słodko-gorzka Złożoność akcji: 🔷 🔷🔷 ( wielowątkowa i niespieszna, skupiona na ludzkich dramatach ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲   🌲 🌲 (8/10) (poruszająca, mądra i dająca nadzieję) Powieści obyczajowe to nie jest moja literatura pierwszego wyboru, ale od czasu do czasu lubię się zagłębiać w historię, która wydaje się odbiegać od ogólnie dostępnych na rynku. Już swoją pierwszą książką zatytułowaną „Miara życia” Nikki Erlick zafundowała mi hipnotyzującą podróż przez meandry ludzkich emocji, charakterów i zachowań. Dała potężny asumpt do rozmyślań na temat własnego życia i podjętych wyborów. Bez wahania więc sięgnęłam po jej najnowszą powieść „Pola makowe”....

„Depresja nie jest oznaką słabości. To często występujące schorzenie, które może być naprawdę poważne. Dotyka osoby w różnym wieku i czasami bywa poprzedzone okresami stanów lękowych i strachu”. Książka: Jak pokonać depresję , Jan Marsh Gatunek: Poradnik, psychologia Wydawnictwo: RM Atmosfera: dodająca otuchy Złożoność akcji: 🔷 🔷 (przejrzysta i konkretna ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (6/10) (dobra i rzetelna) Depresja. Jedno słowo, a oznacza mnóstwo cierpienia zarówno dla samego chorego, jak i dla otoczenia. Tak jak rak rozwija się podstępnie, po cichu i ujawnia w najmniej odpowiednim momencie. O tej chorobie jednak nie jest aż tak głośno, jak o innych. Osoby nią dotknięte często czują wstyd lub zażenowanie i boją się poprosić o pomoc. Z roku na rok schorzenie to zbiera potężniejsze żniwo. Coraz więcej osób na nią zapada z różnych przyczyn: ekonomicznych, rodzinnych, zawodowych, życia w silnym stresie, bycia świadkiem lub ofiarą przemocy, przez uczucie dotkliwej poraż...

„Ile chorych fikcyjnych historii przerobionych w powieści ma źródło w prawdziwych wydarzeniach? Ile tajemnych spowiedzi spisanych na kartach książek jest formą terapii autora, a czytelnicy nie mają o tym pojęcia?”. Książka: Kocham, mama , Iliana Xander Gatunek: Thriller psychologiczny Wydawnictwo: Filia Atmosfera: mroczna, słodko-gorzka Złożoność akcji: 🔷 🔷 🔷 (lekka i wciągająca, ale czasem przewidywalna i mało realna ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲   (6/10) (solidna rozrywka, która traci przy dłuższej analizie) Częściej zaczynam sięgać po literaturę z innych gatunków niż thriller czy kryminał, by się od nich trochę wyzwolić, odpocząć i spojrzeć z dystansu. Są to moje ukochane pozycje czytelnicze, po które sięgam nagminnie i praktycznie nie robię sobie między nimi żadnych przerw. To już chyba można nazwać uzależnieniem. Czasem historie właśnie mogą przez to tracić, bo skoro sporo tego typu książek przeczytałam, to coraz trudniej autorom jest mnie zas...

Rozpisywać się nie będę, bo mam wrażenie, że poszłam spać wieczorem 1 kwietnia, a obudziłam się rano 1 maja. Miesiąc zleciał błyskawicznie i w większości bez przykrych wydarzeń. Po prostu płynął rutynowo: praca, zakupy, przygotowywanie posiłków, sprzątanie, spacery, treningi, czytanie, układanie puzzli i wyklejanie mozaiki. Nawet święta przemknęły bez echa, może i dlatego, że pogoda nie dopisała. Jednak znalazłam znacznie więcej czasu na spacery, więc z ilości zdjęć jestem zadowolona. Miałam nawet zagwozdkę, które wybrać, żeby nie przytłoczyć Was ilością i nie zanudzić. W kadr wpadł mi nawet samiec sarny. Dumny, pięknie umaszczony. Nie mogłam od niego oderwać wzroku. Chciałam Wam również podziękować za cenne wsparcie. Głosowanie trwa aż do 28 maja i na chwilę obecną mam dość dużą szansę przejść do kolejnego etapu.  Dziękuję!

Ostatnio robiąc porządki w folderach pozapisywanych na komputerze, uświadomiłam sobie, ile mam zdjęć ułożonych puzzlowych wzorów. Życia mi nie starczy, by je wszystkie Wam pokazać, szczególnie że wciąż dochodzą nowe… Zdecydowałam więc, że w jednym poście będę pokazywać od razu kilka wzorów, które są, choć troszkę zbliżone tematycznie. Ta publikacja będzie nosiła tytuł „Wiosna”. Wszystko dookoła budzi się do życia, rozkwita i rośnie, więc niech kwiatowe wzory będą motywem tego majowego postu. Udanej Majówki!

„Oboje mieli możliwość zniszczyć siebie nawzajem, ale był pewien haczyk. Jeśli jedno ujawni tajemnicę drugiego… koniec końców zniszczą również samych siebie”. Książka: Mąż i żona , K.L. Slater Gatunek: Thriller psychologiczny Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Atmosfera: rozmyta, rozczarowująca Złożoność akcji: 🔷 🔷 (prosto i przewidywalnie ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (5/10) (bez głębi, przeczytać-zapomnieć) Lubię zagłębiać się w pozornie łatwe historie, które z biegiem fabuły ukazują powoli drugie dno i nic, co się wcześniej wydawało, nie jest prawdziwym obrazem. Zawsze mnie cieszy, kiedy akcja rozgrywa się w zaciszu czterech ścian, które znają każdą rodzinną tajemnicę, a mieszkańcy domu rozgrywają własne szachowe partie. Na thriller K.L. Slater skusiłam się właśnie z tego powodu: zawiłe relacje, toksyczne układy i misternie pleciona sieć tajemnic – czego można chcieć więcej? Podczas lektury okazało się, że sporo… Parker i Luna to pozornie udane małżeństwo z m...

„Jestem specjalistką w dziedzinie mimiki. Moim zadaniem jest analiza między innymi drobnych i z zasady mimowolnych zmian wyrazu twarzy, co pozwala stwierdzić pojawienie się ukrytych emocji. Na przykład niekontrolowane przez pana drgnięcie lewej brwi, wyzwolone przez boczną część sterowanego w pierwszym rzędzie limbicznie mięśnia czołowego, mówi mi niewerbalnie, że jest pan sceptyczny wobec tego, co mówię”. Książka: Mimika , Sebastian Fitzek Gatunek: Thriller psychologiczny Wydawnictwo: Albatros Atmosfera: duszna, niepokojąca, klaustrofobiczna Złożoność akcji: 🔷 🔷 🔷 🔷 🔷 (wielowarstwowa intryga, gdzie granica między kłamstwem a prawdą prawie zanika ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (8/10) (mistrzowska analiza ludzkiej natury, zakończenie, które wbija w fotel) Po książki niemieckich autorów sięgam z taką samą chęcią jak po skandynawskich czy polskich. Uwielbiam twórczość Nele Neuhaus, Charlotte Link czy właśnie Sebastiana Fitzka. Mogę się poszczyci...

„Siedemnaście lat przyglądania się sprawom pod każdym kątem, spiskowania i rozstawiania figur na szachownicy. Myślisz, że zostawiłaby cokolwiek przypadkowi?”. Książka: Gwiezdny pył we krwi , Laura Sebastian Gatunek: Fantasy Wydawnictwo: Zysk i S-ka Atmosfera: mroczna, duszna Złożoność akcji: 🔷 🔷 🔷 🔷 (wielowarstwowa intryga, gdzie każde słowo i gest mają ogromne znaczenie ) Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (8/10) (głębia psychologiczna, gęsty klimat i magia płynąca z gwiazd) Laura Sebastian długo kazała czekać czytelnikom na kontynuację cyklu „Korona z kości”. Zakończenie pierwszej części tak mnie zaskoczyło, zszokowało i wbiło w fotel, że okres oczekiwania na możliwość poznania dalszych losów sióstr stawał się powoli udręką. W końcu jednak II tom trafił w moje ręce. Przebiegła Cesarzowa Margaraux niepodzielnie i bezwzględnie włada Bessemią. Od dawna jednak marzyła, by być władczynią całego kontynentu Vesterii. Swoje trzy córki wychowała i wyszkolił...