Szlakiem Appalachów

„Można być geniuszem, lecz bez względu na to, jak bardzo ktoś jest inteligentny, życie prędzej czy później zrobi z niego głupca”.

Książka: Zagubiona, Amity Gaige

Gatunek: kryminał

Wydawnictwo: Otwarte

Atmosfera: surowa i tajemnicza

Złożoność akcji: 🔷 🔷🔷 (historie trzech kobiet i dziennik dodający napięcie)

Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (7/10) (wciągająca opowieść o walce z naturą i własnymi słabościami)

Są książki, do których treści trzeba przywyknąć, oswoić się z bohaterami czy ze stylem autora. Są też takie, w które wchodzi się gładko już od pierwszych stron. Tak właśnie miałam z „Zagubioną” Amity Gaige.

Marzeniem czterdziestoparoletniej pielęgniarki Valerie Gillis było przejście całego Szlaku Appalachów. Powoli się ono spełniało, mijała spokojnie kolejne stany i mile, aż nagle pewnego dnia po prostu zniknęła. Porucznik Beverly Miller ze straży leśnej stanu Maine doskonale zdawała sobie sprawę, że pierwsze dni są decydujące. Z wprawą wynikającą z wieloletniego doświadczenia zaczęła organizować akcję poszukiwawczo-ratunkową. Jednak mijały kolejne godziny zamieniające się w dni, a po kobiecie ślad zaginął. Czy Valerie żyje? Dlaczego zeszła ze szlaku? Czy doświadczenie Beverly jednak jest niczym w starciu z żywiołami natury? Na szczęście porucznik nie ma w swoim słowniku słowa „porażka”, czy to jednak wystarczy, by odnaleźć zaginioną na czas?

„Ludzie potrafią pokonywać przeciwności losu. To właśnie odróżnia nas od innych ssaków: zdolność do zaskakiwania innych”.

Szlak Appalachów jest szlakiem niesamowitym, długim i jedynym w swoim rodzaju. Jego nazwa wzięła się od łańcucha górskiego biegnącego wzdłuż całego Wschodniego Wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Turystyczna trasa wije się przez mniej więcej 2100 mil (3379,62 km) i prowadzi przez 14 stanów. I właśnie gdzieś na wysokości stanu Maine znika w tajemniczych okolicznościach nasza bohaterka Valerie. Niska, niepozorna, drobna kobieta, która z zawodu jest pielęgniarką wytrzymałą na stres, ale i mieszczuchem, przez co jej szanse na samodzielne przetrwanie maleją, bo nie jest nawykła do leśnej głuszy, nie ma obycia z dziką przyrodą i gąszczem, który w każdym miejscu wygląda prawie identycznie, mącąc tym samym w głowie. Czytając o tym, w jaki sposób zboczyła ze szlaku i się zgubiła, poczułam, jak żołądek zaciska mi się w supeł, mimo iż siedziałam bezpieczna w domu na wygodnej kanapie. Z włosem zjeżonym na karku śledziłam pamiętnik zaginionej kobiety, która powoli zdawała sobie sprawę, że sama determinacja i chęć przetrwania nie ustrzegą jej przed zbliżającym się tragicznym końcem, jeśli pomoc szybko nie nadejdzie. Kibicowałam jej, by wytrwała. Autorka stworzyła przeszywające studium strachu, poczucia izolacji, niepewności, wewnętrznej walki i walki o przetrwanie. Jednocześnie jest to przepiękna, liryczna powieść o ludzkiej sile, determinacji, niesłabnącej nadziei i odwadze. Tytuł jest dość symboliczny, bo można go odbierać na kilka sposobów. Valerie to nie tylko kobieta, która zeszła ze szlaku i się zagubiła, ale też kobieta, która po latach wciąż poszukiwała swojej tożsamości, którą zatraciła w natłoku obowiązków i trudach życia zawodowego i prywatnego. Jest to też zagubienie w nowej sytuacji, w której jutro nie jest zbyt pewne, a niebezpieczeństwa czające się w pobliżu podkopały pewność siebie.

Książkę bardzo dobrze się czytało również dzięki świetnie wykreowanym postaciom, a także przez ów specyficzny klimat surowej, majestatycznej, przerażającej siły przyrody. Autorka tak plastycznie przedstawiła scenerię toczących się wydarzeń, że z łatwością można było poczuć się częścią tej historii i w pełni w nią zaangażować.

„Wszystkie nasze emocje rodzą się z miłości, a dopiero później tę miłość kształtują siły wynikające ze szczęścia i z cierpienia. Nienawiść to nic innego jak zgorzkniała miłość. Strach to miłość zraniona. Tęsknota to miłość bezdomna. Miłość, a nie ból, jest naszą matką. Miłość trzyma nas w pionie jak korzeń”.

 

Oficjalna Recenzja dla serwisu lubimyczytac.pl


Jesień na Bonito:

W cztery strony szczęścia  do kupienia na Bonito

Urwisko  do kupienia na Bonito

Bestseller. Szantaż  do kupienia na Bonito

Tam, gdzie zmrok zapada szybciej  do kupienia na Bonito


Komentarze

  1. Cześć Aneczko 🪷
    Ależ mnie zachęcałaś do tej książki,z ogromną ochotą bym poznała tą historię. Tak napisałaś tą recenzję, że nie ma innej rady, trzeba się dowiedzieć czy turystka się odnalazła. Ja mojej platformie audiobookowej jest tylko po angielsku,a ja niestety nie jest językowa, więc muszę inaczej zdobyć tą powieść.
    Udanego weekendu 🥰

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję bardzo za miłe słowa i tak, musisz koniecznie się dowiedzieć nie tylko czy turysta się odnalazła, ale też co tak naprawdę ją spotkało w drodze do celu :)
      Pozdrawiam i wszystkiego dobrego!

      Usuń
  2. Lubie takie książki, więc tytuł zapisuję.

    OdpowiedzUsuń
  3. No właśnie Anka - beletrystyki mi brakuje, siedzę w historii prawa, podręcznikach i na czytniku też mam w większości historię. Ale muszę się przełamać do innych pozycji, na przykład do tej. Pozdrawiam po zabieganym poranku i znad końcówki sprzątania. Nareszcie mamy piątek

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No to czas na troszkę odmiany, by historia znów lepiej się czytała.

      Usuń
  4. Dobrze wykreowane postacie to dla mnie wielki atut.

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo wartościowa i dogłębna recenzja. Opis tego, jak żołądek zaciska się w supeł podczas lektury, idealnie oddaje moc dobrego thrillera. Temat zatracenia własnej tożsamości i szukania jej na nowo w tak surowych warunkach brzmi niezwykle poruszająco. Zostawiam ten tytuł na liście do przeczytania.

    OdpowiedzUsuń
  6. Bardzo wartościowa i dogłębna recenzja. Opis tego, jak żołądek zaciska się w supeł podczas lektury, idealnie oddaje moc dobrego thrillera. Temat zatracenia własnej tożsamości i szukania jej na nowo w tak surowych warunkach brzmi niezwykle poruszająco. Zostawiam ten tytuł na liście do przeczytania.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Według mnie to wyznacznik gatunkowy wydawcy nijak ma się do samej książki. Owszem jest tam element tajemnicy, ale to bardziej dramat obyczajowy wymieszany z literaturą piękną. Żołądek zaś się zaciskał w supeł przez losy bohaterki samotnej w ogromie przyrody niż dlatego, że to był "thriller".

      Usuń
  7. Książka wydaje się naprawdę warta przeczytania. Podoba mi się to wielowymiarowe podejście do zagubienia, skłania czytelnika do refleksji i zostaje na dłużej w naszej świadomości. Dzięki za polecenie :))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj tak. To zagubienie... naprawdę może mieć wiele twarzy.

      Usuń
  8. Ależ klimatyczna recenzja! 🌲📚 Już sam opis zagubienia na Szlaku Appalachów wywołuje ciarki, a po Twoich słowach mam wrażenie, że autorka naprawdę potrafiła oddać potęgę i nieprzewidywalność natury. Podoba mi się też to drugie, bardziej symboliczne znaczenie tytułu. Zdecydowanie zapisuję sobie „Zagubioną” na liście — szczególnie że tak dobrze Ci się ją czytało od pierwszych stron. ❤️

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, czasem potrzeba czasu by się wciągnąć, a tu "chwyciło" od razu. Z jednej strony przyroda i ogrom Szlaku przeraża, ale z drugiej, gdybym miała możliwość, to kto wie, czy nie zdecydowałabym się przejść chociaż parunastu kulometrów.

      Usuń
  9. Jakieś kilak dni temu gdzieś mignęła mi ta okłądka :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I tak przyznam, że książka przy swojej jakości i treści jest zbyt mało reklamowana i rozpowszechniana.

      Usuń
  10. Odpowiedzi
    1. Ma taką głębię, która jest i w treści. Prosta a zarazem troszkę niepokojąca.

      Usuń
  11. Świetna recenzja, zachęca do przeczytania :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Tytuł zapisuję, z chęcią przeczytam :))
    Pozdrawiam ciepło, Agness:)

    OdpowiedzUsuń
  13. Lubię tego typu historie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mnie się bardzo spodobała, więc pewnie Tobie też, skoro lubisz tego typu klimaty.

      Usuń
  14. Zachęciła 🙂 Będę miała ją na uwadze.

    OdpowiedzUsuń
  15. Zachęciła 🙂 Będę miała ją na uwadze.

    OdpowiedzUsuń
  16. Bardzo zaciekawiłaś mnie tą książką 😊

    OdpowiedzUsuń
  17. Zachęciłaś mnie do tej książki a i okładka przyciąga wzrok :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo się cieszę, książka zasługuje na większy rozgłos, bo jest świetna.

      Usuń
  18. Niedawno dowiedziałam się o istnieniu tego szlaku w zupełnie innym kontekście, ciekawe, że tak szybko wpadłam na dotyczącą go książkę ;)

    OdpowiedzUsuń
  19. Brzmi ciekawie :) I bardzo oryginalna okładka!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jest bardzo ciekawa, a okładka super - minimalistyczna, ale hipnotyczna.

      Usuń
  20. To może być fascynująca lektura na weekend.

    OdpowiedzUsuń
  21. Tytułu nie znam podobnie jak twórczości autorki ale muszę przyznać że historia mocno zaciekawia. Ciekawi mnie co takiego wydarzyło się na tym szlaku. Bardzo chętnie poznam tę książkę bliżej jak tylko będę miała okazję ❤️

    OdpowiedzUsuń
  22. You have written a wonderful review. Thank you for sharing. ❤️

    OdpowiedzUsuń
  23. Po kryminały sięgam raczej rzadko, ten jednak bardzo mnie ciekawi!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Taki jest opis wydawcy, dla mnie to bardziej dramat obyczajowy wymieszany z literaturą piękną i elementem zagadki.

      Usuń
  24. Mam w planach tę książkę, a po Twojej recenzji jeszcze bardziej chcę ją przeczytać. Jestem jej bardzo ciekawa. ;)

    OdpowiedzUsuń
  25. Szlak Appalachów kojarzy się z pięknymi widokami, przygodą i sporą dawką wyzwań.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie ukrywam, że chętnie bym się nim przeszła, chociaż kawałek, by poczuć klimat.

      Usuń
  26. Intrygujaca okładka, a recenzja kusi by po sięgnąć po tę książkę :)

    OdpowiedzUsuń
  27. Bardzo chętnie po nią sięgnę, zdecydowanie moje klimaty czytelnicze:)
    https://okularnicawkapciach.wordpress.com/

    OdpowiedzUsuń
  28. Nie znam autorki, ale zaraz biegnę czytać, co to za osóbka :-)))
    Recenzja brzmi bardzo zachęcająco, chętnie bym przeczytała.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Fabuła bardzo mi się podobała, no i lubię silne postacie kobiece.

      Usuń
  29. Czuje się niesamowicie zachęcona do tej lektury. Jak góry są to i ja zawsze pierwsza jestem. Z resztą znasz mnie Aniu.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne

Człowiek, który widział za dużo

Proszone herbatki, krew, palmy i piraci

Blisko związani nieznajomi

Pstryk, pstryk