Szlakiem Appalachów
„Można być geniuszem, lecz bez względu na to, jak bardzo ktoś jest inteligentny, życie prędzej czy później zrobi z niego głupca”.
Książka: Zagubiona, Amity Gaige
Gatunek: kryminał
Wydawnictwo: Otwarte
Atmosfera: surowa i tajemnicza
Złożoność akcji: 🔷 🔷🔷 (historie trzech kobiet i dziennik dodający napięcie)
Moja ocena: 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 🌲 (7/10) (wciągająca
opowieść o walce z naturą i własnymi słabościami)
Są książki, do których treści trzeba przywyknąć, oswoić się
z bohaterami czy ze stylem autora. Są też takie, w które wchodzi się gładko już
od pierwszych stron. Tak właśnie miałam z „Zagubioną” Amity Gaige.
Marzeniem czterdziestoparoletniej pielęgniarki Valerie Gillis było przejście całego Szlaku Appalachów. Powoli się ono spełniało, mijała spokojnie kolejne stany i mile, aż nagle pewnego dnia po prostu zniknęła. Porucznik Beverly Miller ze straży leśnej stanu Maine doskonale zdawała sobie sprawę, że pierwsze dni są decydujące. Z wprawą wynikającą z wieloletniego doświadczenia zaczęła organizować akcję poszukiwawczo-ratunkową. Jednak mijały kolejne godziny zamieniające się w dni, a po kobiecie ślad zaginął. Czy Valerie żyje? Dlaczego zeszła ze szlaku? Czy doświadczenie Beverly jednak jest niczym w starciu z żywiołami natury? Na szczęście porucznik nie ma w swoim słowniku słowa „porażka”, czy to jednak wystarczy, by odnaleźć zaginioną na czas?
„Ludzie potrafią pokonywać przeciwności losu. To właśnie odróżnia nas od innych ssaków: zdolność do zaskakiwania innych”.
Szlak Appalachów jest szlakiem niesamowitym, długim i
jedynym w swoim rodzaju. Jego nazwa wzięła się od łańcucha górskiego biegnącego
wzdłuż całego Wschodniego Wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Turystyczna trasa wije
się przez mniej więcej 2100 mil (3379,62 km) i prowadzi przez 14 stanów. I
właśnie gdzieś na wysokości stanu Maine znika w tajemniczych okolicznościach
nasza bohaterka Valerie. Niska, niepozorna, drobna kobieta, która z zawodu jest
pielęgniarką wytrzymałą na stres, ale i mieszczuchem, przez co jej szanse na samodzielne
przetrwanie maleją, bo nie jest nawykła do leśnej głuszy, nie ma obycia z dziką
przyrodą i gąszczem, który w każdym miejscu wygląda prawie identycznie, mącąc
tym samym w głowie. Czytając o tym, w jaki sposób zboczyła ze szlaku i się
zgubiła, poczułam, jak żołądek zaciska mi się w supeł, mimo iż siedziałam
bezpieczna w domu na wygodnej kanapie. Z włosem zjeżonym na karku śledziłam
pamiętnik zaginionej kobiety, która powoli zdawała sobie sprawę, że sama
determinacja i chęć przetrwania nie ustrzegą jej przed zbliżającym się
tragicznym końcem, jeśli pomoc szybko nie nadejdzie. Kibicowałam jej, by
wytrwała. Autorka stworzyła przeszywające studium strachu, poczucia izolacji,
niepewności, wewnętrznej walki i walki o przetrwanie. Jednocześnie jest to przepiękna,
liryczna powieść o ludzkiej sile, determinacji, niesłabnącej nadziei i odwadze.
Tytuł jest dość symboliczny, bo można go odbierać na kilka sposobów. Valerie to
nie tylko kobieta, która zeszła ze szlaku i się zagubiła, ale też kobieta,
która po latach wciąż poszukiwała swojej tożsamości, którą zatraciła w natłoku
obowiązków i trudach życia zawodowego i prywatnego. Jest to też zagubienie w
nowej sytuacji, w której jutro nie jest zbyt pewne, a niebezpieczeństwa czające
się w pobliżu podkopały pewność siebie.
Książkę bardzo dobrze się czytało również dzięki świetnie wykreowanym postaciom, a także przez ów specyficzny klimat surowej, majestatycznej, przerażającej siły przyrody. Autorka tak plastycznie przedstawiła scenerię toczących się wydarzeń, że z łatwością można było poczuć się częścią tej historii i w pełni w nią zaangażować.
„Wszystkie nasze emocje rodzą się z miłości, a dopiero później tę miłość kształtują siły wynikające ze szczęścia i z cierpienia. Nienawiść to nic innego jak zgorzkniała miłość. Strach to miłość zraniona. Tęsknota to miłość bezdomna. Miłość, a nie ból, jest naszą matką. Miłość trzyma nas w pionie jak korzeń”.
Oficjalna Recenzja dla serwisu lubimyczytac.pl
Jesień na Bonito:
W cztery strony szczęścia do kupienia na Bonito
Urwisko do kupienia na Bonito
Bestseller. Szantaż do kupienia na Bonito
Tam, gdzie zmrok zapada szybciej do kupienia na Bonito



Cześć Aneczko 🪷
OdpowiedzUsuńAleż mnie zachęcałaś do tej książki,z ogromną ochotą bym poznała tą historię. Tak napisałaś tą recenzję, że nie ma innej rady, trzeba się dowiedzieć czy turystka się odnalazła. Ja mojej platformie audiobookowej jest tylko po angielsku,a ja niestety nie jest językowa, więc muszę inaczej zdobyć tą powieść.
Udanego weekendu 🥰
Dziękuję bardzo za miłe słowa i tak, musisz koniecznie się dowiedzieć nie tylko czy turysta się odnalazła, ale też co tak naprawdę ją spotkało w drodze do celu :)
UsuńPozdrawiam i wszystkiego dobrego!
Lubie takie książki, więc tytuł zapisuję.
OdpowiedzUsuńSuper, polecam.
UsuńNo właśnie Anka - beletrystyki mi brakuje, siedzę w historii prawa, podręcznikach i na czytniku też mam w większości historię. Ale muszę się przełamać do innych pozycji, na przykład do tej. Pozdrawiam po zabieganym poranku i znad końcówki sprzątania. Nareszcie mamy piątek
OdpowiedzUsuńNo to czas na troszkę odmiany, by historia znów lepiej się czytała.
UsuńDobrze wykreowane postacie to dla mnie wielki atut.
OdpowiedzUsuńDla mnie również. A tu wszystko pięknie zagrało.
UsuńBardzo wartościowa i dogłębna recenzja. Opis tego, jak żołądek zaciska się w supeł podczas lektury, idealnie oddaje moc dobrego thrillera. Temat zatracenia własnej tożsamości i szukania jej na nowo w tak surowych warunkach brzmi niezwykle poruszająco. Zostawiam ten tytuł na liście do przeczytania.
OdpowiedzUsuńBardzo wartościowa i dogłębna recenzja. Opis tego, jak żołądek zaciska się w supeł podczas lektury, idealnie oddaje moc dobrego thrillera. Temat zatracenia własnej tożsamości i szukania jej na nowo w tak surowych warunkach brzmi niezwykle poruszająco. Zostawiam ten tytuł na liście do przeczytania.
OdpowiedzUsuńWedług mnie to wyznacznik gatunkowy wydawcy nijak ma się do samej książki. Owszem jest tam element tajemnicy, ale to bardziej dramat obyczajowy wymieszany z literaturą piękną. Żołądek zaś się zaciskał w supeł przez losy bohaterki samotnej w ogromie przyrody niż dlatego, że to był "thriller".
UsuńKsiążka wydaje się naprawdę warta przeczytania. Podoba mi się to wielowymiarowe podejście do zagubienia, skłania czytelnika do refleksji i zostaje na dłużej w naszej świadomości. Dzięki za polecenie :))
OdpowiedzUsuńOj tak. To zagubienie... naprawdę może mieć wiele twarzy.
UsuńAleż klimatyczna recenzja! 🌲📚 Już sam opis zagubienia na Szlaku Appalachów wywołuje ciarki, a po Twoich słowach mam wrażenie, że autorka naprawdę potrafiła oddać potęgę i nieprzewidywalność natury. Podoba mi się też to drugie, bardziej symboliczne znaczenie tytułu. Zdecydowanie zapisuję sobie „Zagubioną” na liście — szczególnie że tak dobrze Ci się ją czytało od pierwszych stron. ❤️
OdpowiedzUsuńTak, czasem potrzeba czasu by się wciągnąć, a tu "chwyciło" od razu. Z jednej strony przyroda i ogrom Szlaku przeraża, ale z drugiej, gdybym miała możliwość, to kto wie, czy nie zdecydowałabym się przejść chociaż parunastu kulometrów.
UsuńJakieś kilak dni temu gdzieś mignęła mi ta okłądka :-)
OdpowiedzUsuńI tak przyznam, że książka przy swojej jakości i treści jest zbyt mało reklamowana i rozpowszechniana.
UsuńHipnotyzująca okładka
OdpowiedzUsuńMa taką głębię, która jest i w treści. Prosta a zarazem troszkę niepokojąca.
UsuńŚwietna recenzja, zachęca do przeczytania :)
OdpowiedzUsuńDziękuję! Bardzo się cieszę!
UsuńTytuł zapisuję, z chęcią przeczytam :))
OdpowiedzUsuńPozdrawiam ciepło, Agness:)
Cieszę się bardzo, pozdrawiam.
UsuńLubię tego typu historie.
OdpowiedzUsuńMnie się bardzo spodobała, więc pewnie Tobie też, skoro lubisz tego typu klimaty.
UsuńZachęciła 🙂 Będę miała ją na uwadze.
OdpowiedzUsuńZachęciła 🙂 Będę miała ją na uwadze.
OdpowiedzUsuńNo bardzo się cieszę, że zdołałam zachęcić :)
UsuńBardzo zaciekawiłaś mnie tą książką 😊
OdpowiedzUsuńTo super, świetna i nieszablonowa historia.
UsuńZachęciłaś mnie do tej książki a i okładka przyciąga wzrok :)
OdpowiedzUsuńBardzo się cieszę, książka zasługuje na większy rozgłos, bo jest świetna.
UsuńTo coś dla mnie.
OdpowiedzUsuńMiło mi, że u mnie znalazłaś coś dla siebie :)
UsuńNiedawno dowiedziałam się o istnieniu tego szlaku w zupełnie innym kontekście, ciekawe, że tak szybko wpadłam na dotyczącą go książkę ;)
OdpowiedzUsuńMoże dlatego, że to w miarę świeżynka ;)
UsuńBrzmi ciekawie :) I bardzo oryginalna okładka!
OdpowiedzUsuńJest bardzo ciekawa, a okładka super - minimalistyczna, ale hipnotyczna.
UsuńTo może być fascynująca lektura na weekend.
OdpowiedzUsuńWłaśnie w weekend ją pochłonęłam.
UsuńTytułu nie znam podobnie jak twórczości autorki ale muszę przyznać że historia mocno zaciekawia. Ciekawi mnie co takiego wydarzyło się na tym szlaku. Bardzo chętnie poznam tę książkę bliżej jak tylko będę miała okazję ❤️
OdpowiedzUsuńZachęcam do zapoznania się w nią w wolnej chwili :)
UsuńYou have written a wonderful review. Thank you for sharing. ❤️
OdpowiedzUsuńThank you
UsuńPo kryminały sięgam raczej rzadko, ten jednak bardzo mnie ciekawi!
OdpowiedzUsuńTaki jest opis wydawcy, dla mnie to bardziej dramat obyczajowy wymieszany z literaturą piękną i elementem zagadki.
UsuńMam w planach tę książkę, a po Twojej recenzji jeszcze bardziej chcę ją przeczytać. Jestem jej bardzo ciekawa. ;)
OdpowiedzUsuńTo jestem ciekawa Twoich wrażeń z lektury :)
UsuńSzlak Appalachów kojarzy się z pięknymi widokami, przygodą i sporą dawką wyzwań.
OdpowiedzUsuńNie ukrywam, że chętnie bym się nim przeszła, chociaż kawałek, by poczuć klimat.
UsuńIntrygujaca okładka, a recenzja kusi by po sięgnąć po tę książkę :)
OdpowiedzUsuńDaj się więc skusić :)
UsuńBardzo chętnie po nią sięgnę, zdecydowanie moje klimaty czytelnicze:)
OdpowiedzUsuńhttps://okularnicawkapciach.wordpress.com/
Cieszę się, że trafiłam!
UsuńNie znam autorki, ale zaraz biegnę czytać, co to za osóbka :-)))
OdpowiedzUsuńRecenzja brzmi bardzo zachęcająco, chętnie bym przeczytała.
Fabuła bardzo mi się podobała, no i lubię silne postacie kobiece.
UsuńCzuje się niesamowicie zachęcona do tej lektury. Jak góry są to i ja zawsze pierwsza jestem. Z resztą znasz mnie Aniu.
OdpowiedzUsuńCieszę się, że skusiłam :)
Usuń