Puzzle, puzzle

Czas tak szybko płynie, że dopiero ostatnio zauważyłam, że opuściłam się w moim cyklu „Puzzle, puzzle”. By nadrobić to niedopatrzenie, przedstawię od razu dwa ułożone wzory. Oba obrazują jeden temat – jedzenie. Ostatnio miałam wenę na układanie właśnie takich motywów. Było więc apetycznie, zdrowo i bardzo kolorowo. 

Oba zestawy liczyły 1000 elementów, ale przyznam, że „owocowy” był znacznie trudniejszy. Banany i winogrona rozsiane po całym wzorze były trudnym przeciwnikiem. Powtarzalność kształtów i kolorów przypomniała mi znaczenie słowa cierpliwość. Mimo wszystko przy układaniu czułam spływającą na mnie moc relaksu i wyciszenia. Życzę każdemu, by miał pasję, która przyniesie mu spokój.































Komentarze

  1. Jardian10 marca 2026 04:43

    Kawał dobrej roboty, pozdrawiam Anka .

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. książkowy-las 10 marca 2026 05:08

      Taka robota to tak, szkoda że za nią nie płacą :)
      Pozdrawiam i byle do piątku!

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pstryk, pstryk

Obraz
I kolejny miesiąc, który bardzo szybko zleciał. Nawet nie wiem kiedy. Znów chodziłam po lekarzach i czekam na wyniki dwóch biopsji, ale jestem dobrej myśli. Głównie do optymistycznego nastawiania przyczyniła się pojawiająca tu i ówdzie wiosna: zalążki liści na drzewach, pąki forsycji, coraz bardziej intensywne ptasie śpiewy, dłuższe dni. No i przygotowania do świąt nie pozwoliły pogrążyć się w czarnych myślach. Z mężem postanowiliśmy też wybrać się nad jezioro. Jest dość blisko nas, ale zaglądamy tam tylko i wyłącznie poza sezonem. Cisza, spokój, czysta woda nieświecąca się jeszcze olejkami do opalania. Pies nie mógł się zdecydować czy jezioro potraktować jak wielką kałużę, czy ogromną miskę wody. Zdecydował się tylko umoczyć pazurki. Spotkania z dostojnym Panem Łosiem również nie zabrakło.
Czytaj więcej

Podsumowanie...

Obraz
Jak oceniam rok 2025? Po namyśle, który jak na mnie był dość krótki, mogę odpowiedzieć, że miniony rok odbieram bardzo pozytywnie. Owszem dużo się działo, były nieprzyjemne sytuacje i bardzo stresujące wydarzenia, ale nic, co by mnie szczególnie silnie zdołowało czy zmieniło pozytywne nastawienie do życia (bo do otaczającego świata zbyt optymistyczne nie jest i już raczej nie będzie). Jestem nawet z siebie dumna, bo udało mi się w końcu przełamać i zawalczyć o formę i samopoczucie, a na dodatek wyszłam z tej nierównej walki zwycięsko. Przede wszystkim udało się pożegnać mnóstwo zbędnych kilogramów (-28!) i tym samym znacznie poprawić zdrowie i kondycję, a wiadomo, że bez tego trudno się skupić nawet na przyjemnościach. Miniony rok obfitował w przeróżne aktywności, poznałam nowych ludzi, poodnawiałam zaniedbane przez słabe samopoczucie kontakty i miałam dość liczne powody do zadowolenia. Wygrałam w wyzwaniu czytelniczym portalu granice.pl i w paru konkursach, pozyskałam kilka osób i wyd...
Czytaj więcej

Wdech, wydech

Obraz
„Największą siłę ma spokój, który pozwala nam usłyszeć własne myśli, zanim zagłuszy je świat”. Tak! Taki właśnie wymyśliłam tytuł dla nowego cyklu. Koresponduje on z moim „nowym ja” i pasuje do minimalistycznych nazw pozostałych serii. „Pstryk, pstryk” – to dla mnie zatrzymanie chwil w kadrze, dla pamięci i przywoływania przyjemnych momentów. „Puzzle, puzzle” – to seria o pasji, cierpliwości, skupieniu i pewnej ucieczce od codzienności. A „Wdech, wydech”? To będzie taki mały, prywatny hołd dla samej siebie – coś zarówno dla ciała, jak i zdrowia i równowagi. Długo snułam rozważania, jaką formę przyjąć, bo przede wszystkim chciałam, żeby nowy cykl był spójny z całym blogiem. Wiązał jego charakter i moje największe pasje z formą refleksji nad ciałem, zdrowiem, duszą, muzyką. Postawiłam na rodzaj miniesejów. Długo z tym zwlekałam i odkładałam tekst – dystans to najlepszy redaktor. Ale w końcu oto i on. Pierwszy wpis. To co? Gotowi? Ciało, które czyta Czytanie długo wydawało mi się cz...
Czytaj więcej